De omgang met Duitse Herders is mij met de paplepel in gegoten. Ik ga al zolang ik me kan herinneren mee naar de hondenclub. Eerst naar A.G. Incognito en sinds 1995 naar kringgroep Sirius.
Bij Kringgroep Sirius ben ik zelf pas echt actief geworden in de hondensport. Dit gebeurde rond de eeuwwisseling.
In een hoog tempo leerde ik de kneepjes van de sport. Aangezien mijn vader een hartoperatie te wachten stond, kreeg ik zijn hond en daarmee ook de gelegenheid mij te ontwikkelen op wedstrijdgebied. In het jaar 2001 en 2002 mocht ik mezelf dan ook Nederlands Jeugdkampioen noemen. Op het NIAK waar ik als enige jeugdlid aan mee deed, vertoonde de hond rare verschijnselen. Twee dagen later had hij ons bijna verlaten. Na het herstel van zijn ziekte hield hij er een spieraandoening aan over. Hetzelfde jaar ben ik me meer op het pakwerk gaan richten. Pakwerk leek me toch wel helemaal geweldig, maar ik als laatbloeier had nog niet echt het postuur om op te gaan voor kringgroeppakwerker.
In november 2004 heeft mijn vader een door ons gefokte hond terug gekocht van 3 jaar, zodat ik hem kon africhten. De hond was in het bezit van een politiehondcertificaat. De hond moest dus behoorlijk omgeschoold worden, toch lukte het mij deze hond binnen een jaar tot VH3 te brengen. Met de wedstrijden liep het echter niet zo best. Toch is het goed geweest voor mijn persoonlijke ontwikkeling. Het omgaan met teleurstellingen maakt je uiteindelijk sterker.
In 2006 zat ik op de HAVO in mijn examenjaar en was het niet verstandig om nog weer met een hond te beginnen. Bovendien kreeg ik een andere grote tijdsbesteding erbij waardoor ik de hondensport op een laag pitje heb gezet. Het jaar erna heb ik alsnog mijn pakwerkers diploma behaald. In de zomer van 2009 pak ik de hondensport weer op en hoop ik in 2010 door te stromen als wedstrijd pakwerker. Na mijn studie “2011” ben ik van plan zelf weer een hond af te richten en eventueel een bijdrage te leveren binnen het bestuur van de vereniging.
| < Vorige |
|---|
