Duitse Herder Kennel Oet de Poeterië

  • Full Screen
  • Wide Screen
  • Narrow Screen
  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size

Bartho

 

Ik ben Bartho en stam uit 1951. Mijn eerste hond was een stronteigenwijze Cocker Spaniel. Mijn ouders eerst de kop gek gezeurd om een hond, maar eenmaal het nieuwe er af, kreeg deze hond veel te weinig aandacht. Mijn ouders waren veel te druk, konden er zich niet om bekommeren en ik had tijdens mijn lagere school periode nog veel meer hobby’s. Mijn advies, koop geen hond voor de kinderen als je er zelf geen tijd voor hebt.

Tijdens mijn studententijd in Tilburg raakte ik bevriend met de zwarte DH van de buren. Met die hond kon ik lezen en schrijven en toen deze puppies kreeg, heb ik er daar een van gekocht.
Helaas verongelukte deze op de leeftijd van 9 maanden, net toen ik zijn kennel klaar had. Ik was al een paar keer met hem bij een KNPV-vereniging gaan kijken en mijn interesse voor de hondensport was gewekt.

Carla en ik besloten een DH te kopen en ging bij KG Tilburg informeren naar de mogelijkheden. Door de “kenners” werd ik met een zekere argwaan bekeken. Een student-economie zou nog wel kunnen als penningmeester of secretaris, maar voor de africhting moest je toch uit ander hout gesneden zijn. Enfin, ik werd lid in juli 1975 en had binnen een paar maanden een functie in het bestuur. Eerst als PR man betrokken bij de voorbereiding van de KCM in 1976 en vervolgens nog 3 jaar als voorzitter, tot mijn verhuizing naar Twente. In deze periode heb ik het motiveren van een hond in afdeling C geleerd van Peter van Engelen van KG Avanti en het speuren en appel van Ad Gommer. Verder heb ik het genoegen gehad kennis te maken met dr. Verwer(UvU) en dr. Trummler (Heidelberg). Beiden hebben veel onderzoek gedaan naar en gepubliceerd over het gedrag van honden. Er werden vele contacten gelegd met Duitse kringgroepen. In 2006 ben ik tot erelid benoemd van O.G.Schleswig o.a. vanwege de eerste contacten uit die tijd.

Eenmaal in Twente hebben we ons eerste nestje gefokt. Inmiddels had ik al de nodige ervaring als pakwerker en africhter. Nam het initiatief voor de oprichting van A.G. Incognito (later K.G. Incognito) en was 10 jaar voorzitter. Helaas is deze succesvolle, maar veel te kleine kringgroep doodgebloed doordat iedereen wat anders ging doen.
Ik had geluk om met 4 verschillende honden op het NIAK te staan en heb 9 honden afgericht tot VH/IOP3 en 4 voor SpH1.
In de jaren tachtig ontving ik mijn africhtingspeld met briljant.

Sinds 1995 lid van KG Sirius, eerst als commissaris Africhting en sinds 2004 ben ik daar voorzitter. Daarnaast 6 jaar voorzitter van het Pronvinciaal Bestuur VDH-Overijssel tot 2008.

Naast africhting beleef ik tegenwoordig veel plezier aan agility met mijn teef, maar ook met een borderterriër van een lid dat slecht ter been is.

Het werken met honden is mijn grote passie gebleven, maar ik zie ook graag een mooie hond. Zowel het showen als de africhting zijn steeds minder natuurlijk geworden. Zonder hulp van “buiten” lijken de honden onherkenbaar anders. Maar ook het volgen tijdens het appel ziet er af en toe niet uit. Een verkrampt “volgende” hond met zijn kruis nagenoeg bij de grond uit angst niet snel genoeg te zitten bij het halt houden en met een gefixeerde blik naar boven, kan ik niet fraai vinden en doet onrecht aan een zelfverzekerde indruk die de hond zou moeten maken. Een hond moet oplettend volgen, dus ook de omgeving in de gaten houden. Van een prima vechtende hond verlangen wij een onnatuurlijk lossen. Sommige mensen zouden zich beter een robot kunnen aanschaffen. Beoefenen van de agility sport zou in deze therapeutisch kunnen werken.

Het mooiste resultaat dat Carla en ik hebben geboekt is dat we er in geslaagd zijn de liefde voor de hondensport door te geven aan onze kinderen.

You are here: OVER BARTHO